Öğrencilik hayatım boyunca en çok kullandığım cümledir “çalışmaya çalışıyorum”. Çalışmaya çalışmak... Sevmeye çalışmak gibi hani. Ders çalışmayı hiç sevmezdim ama dersleri severdim mesela. Ders çalışmaya çalışırdım ben, sevemedim çalışmayı. Yüksek lisans diye tutturduğum şu son günlerde de sevebileceğimi sanmıyorum.
İlkokulda çok parlak bir öğrenciydim. Dershane birinciliklerim, okul birinciliklerim, kompozisyon yarışmalarındaki mansiyonlar, ikincilikler falan... Çok güzel günlerdi. Hani sorarlar ya hangi dönemde yaşamak isterdin diye; ben o dönem derdim. On sene öncesi yani. Kızlar hayatıma yeni yeni girmeye başlamış. Elimde basketbol topu, dünya kimin umurunda? Muhtıra olmuş diyorlar Yirmisekiz Şubat' ta. Ben Bir Mart' taki maçımı düşünüyorum. Öğle araları en güzel vakit. Çünkü top peşindeyiz. Hoşlandığım bir kız var. Cebimde de bana yetecek kadar param. Güzel günlerdi, çok güzeldi hem de. Bense bu kadar şeyden sonra çalışmayı, çabalamayı sevemedim. Basketbol idmanında top kontrol çalışması yapardık, ben bir an önce maça başlasak derdim. Sınavlara hiç çalışmadan girerdim, gider üç haneli notlar alırdım. Çalışmadım, sevemedim.
Ortaokula başladığımda parmakla gösteriyorlardı beni. İşte bu, inek gibi çalışıp hayatını basketbola vermiş eleman bu. Okuldaki üç burslu çocuktan birisiydim. Doğal olarak herkes tanırdı beni. İşte hayatımda ilk aşkımı o zaman tanıdım. Sonra da okul birincilikleri falan hepsi çöpe gitti zaten. Ufaktım ve ufacık kalbim ilk kez küt küt atıyordu. Hoşuma gitti ve bıraktım dersleri. Yirmi göne dayandırdım devamsızlığı. Önceden çalışmayı sevmeyen ben, okulu da sevmez oldum. Kaçtım çok kez okuldan. Gezdim tozdum, deli gibi para harcadım. Hayatın tadı diyorlar buna, tadını almıştım. Lise başladı, duruldum. Basketbol vardı sadece. Üniversite başladı, basketboldan uzaklaştım. O zaman fark ettim ki dersler beni bekliyor. Çalışmaya çalıştım tekrardan. Yükseldim, büyüdüm. Ta ki birisiyle tanışıncaya kadar. O birisi duman etti beni, her şey tekrar yerlere döküldü. Üzüldüm, bozuldum. Toparladım sonra ortalığı, çalışmaya çalışarak toparladım.
Şimdilerde boştayım. Çalışmaya çalışacak şeyler arıyorum kendime.
Bulabilir miyim, bilemiyorum.
14 Eylül 2009 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder